Jak często mówisz komuś, żeby nie był dla siebie taki surowy, a następnie wymieniasz wszystkie jego zalety, wszystko, co osiągnął, wszystko, co może zrobić i dlaczego go kochasz i szanujesz? I to nie jest pocieszenie, to jest prawda, której ktoś, kto siebie nie lubi, nie widzi tak wyraźnie, jak ktoś inny.
