W branży pop większość hitów ogranicza się do typowych trzech do czterech minut. Świadczą o tym legendarne hity i trzy najlepsze hity chwili. Dlaczego tak się dzieje, poniżej.
W branży muzyki popularnej większość hitów ogranicza się do typowych trzech do czterech minut. Świadczą o tym również trzy najpopularniejsze hity chwili, które można znaleźć na Billboard Top 100. „Pusta przestrzeń” (Taylor Swift), „Otrząśnij się” (Taylor Swift) i „Wszystko kręci się wokół basu” (Meghan Trainor) nie przekraczają czterech minut. To ciekawe zjawisko jest omówione w tekście „Rozrywka” również śpiewa Billy JoelPiosenka opowiada o tym, jak przemysł muzyczny wpływa na muzyków w procesie tworzenia muzyki, a zwłaszcza ogranicza ich długość utworów, która musi być „w sam raz”, aby zapewnić sukces. Poniżej omówimy, dlaczego trzy to magiczna liczba w świecie muzyki i czy ta liczba ulegnie zmianie wraz z rozwojem przemysłu muzycznego.
Jeśli uważasz, że długość utworu jest ograniczona ze względu na zdolność słuchacza do utrzymania uwagi, to nie jedyny powód tak rygorystycznego określenia ram czasowych. Trzy do czterech minut to długość, która ma również wiele wspólnego z historyczne ograniczenia technologiczneNa początku XX wieku najpowszechniejszą metodą nagrywania muzyki było nagrywanie na 10-calowe talerze, co oznaczało, że jedna strona płyty nie mogła pomieścić ani odtworzyć więcej niż trzy do pięciu minut muzyki. Stanowiło to zatem ograniczenie artystyczne ze względu na dostępne wówczas możliwości technologiczne. W tamtych czasach stacje radiowe po prostu nie odtwarzały utworów dłuższych niż trzy minuty i piętnaście sekund. Jedynym wyjątkiem był jazz, gdzie legendy gatunku były niekiedy pomijane. W świecie POP-u wyjątki były jednak niezwykle rzadkie, a jednym z nich był przebój Sprawiedliwi Bracia w 1964 roku – "Straciłeś to uczucie miłości".
Jedną z nielicznych osób, której nie przeszkadzały ograniczenia, była również muzycy ludowi libertariańskich lat 60. Kiedy był Boba Dylana już niezwykle udany, po wejściu na scenę muzyki elektrycznej, umieścił na swoim albumie „Highway 61 Revisited” także utwór trwający 6:34 minuty „Jak Rolling Stone”Jego przełożeni nie byli zachwyceni pomysłem i usunęli „absurdalnie” długi utwór z albumu. Dopiero gdy popularny DJ z Manhattanu odkrył go „tajnymi kanałami”, legendarny utwór błyskawicznie dotarł do rzeszy fanów, zdobywając drugie miejsce na listach przebojów Billboardu i na stałe wpisując się w historię muzyki popularnej.
To, co kiedyś uważano za regułę, stało się już żelazną regułą, ponieważ utwory rzadko przekraczają granicę trzech minut. Po sukcesie Dylana, niektóre inne zespoły również porzuciły te surowe zasady – Led Zeppelin „Schody do nieba” Na przykład, trwa 8:02 minuty – ale większość utworów mieści się w standardowych trzech minutach. Historia kończy się… czas skupienia uwagi słuchaczaWedług ekspertów, nabywcy albumów nie są skłonni słuchać utworów dłużej niż tych, które słyszą w radiu. Głównymi odbiorcami dzisiejszej muzyki są głównie młodzi ludzie, którzy po trzech minutach chcą usłyszeć kolejny utwór i tak dalej. To tak, jakby mieli to wpisane w swoje DNA. Oczywiście, wciąż istnieją wyjątki, zwłaszcza w dzisiejszym świecie hip-hopu (przebój obecnej gwiazdy Drake'a, który nagrał z ILOVEMAKONNEN - "Wtorek" – trwa dłużej niż pięć minut). A jednak, co zaskakujące, nawet w świecie, który nie zna ograniczeń technologicznych, muzyka pop pozostaje na magicznym poziomie trzech minut.
