Ik geef toe dat ik een beetje bang was toen ik achter het toetsenbord ging zitten om dit artikel te schrijven. Niet het soort angst dat je voelt als je de achterkant van een Ferrari met 180 km/u grip voelt verliezen in een bocht. Het is een ander soort angst. Existentiële angst. Ik vraag me af of dit de laatste keer is dat ik, Jan Macarol, zo'n redactioneel stuk "met de hand" schrijf voordat ik word vervangen door een algoritme dat geen koffie drinkt, niet klaagt over belastingen en in een oogwenk het hele oeuvre van Shakespeare kan schrijven. Professor Stuart Russell, de man die letterlijk het handboek over kunstmatige intelligentie schreef, zegt dat we niet ver van dat scenario verwijderd zijn. En als hij zegt dat we in de problemen zitten, dan moeten we naar hem luisteren.
