Lees het emotionele verslag van een vrouw wiens hart gebroken was, maar ze weet dat ze verder moet, ze weet dat ze eerst van zichzelf moet houden!
Het is alweer een maand geleden dat we elkaar voor het laatst spraken. Ik herinner het me alsof het gisteren was. Ik herinner me hoe ik huilde omdat ik wist dat dit keer ons afscheid echt was. Ik wist dat we elkaar na die dag niet meer zouden spreken, dus heb ik je laatste voicemail bewaard, degene die mijn hart doet zinken.
Niemand zou begrijpen wat je voor me betekende, vooral vanwege de ups en downs die onze relatie had. Het was verre van perfect, maar toch, het was onze kleine wereld. We hadden inside jokes, woorden waarvan alleen wij de betekenis kenden en een gevoel voor humor dat alleen wij begrepen.
Het is een tijdje geleden en ik heb nog steeds moeite om al die rode vlaggen te zien die je had. Ik weet dat je me in je leven wilde, maar niet op de manier waarop ik het wilde. Ik heb je alles van mij gegeven en je hebt me maar een paar stukjes van jezelf gegeven. Je had altijd geheimen, verhalen die nergens op sloegen, excuses en verzinsels, maar dat kon me niet schelen. Ik wou je! Jij en je donkere haar, je mooie lichaam. Jij en je energie, intelligentie, je grappen en uiteindelijk je unieke manier van voelen.
![Onze relatie was verre van perfect, maar toch was het onze kleine wereld.](https://e7852c3a.rocketcdn.me/wp-content/uploads/2020/05/devon-divine-ef8bce4vmp8-unsplash-660x441.jpg)
Diep vanbinnen wist ik dat het niet goed was. Ik heb altijd geweten dat ik beter verdiende, maar ik wilde je niet laten gaan. Ik kijk terug en geef mezelf de schuld dat ik naïef was, denkend dat ik je ging veranderen. Je wist altijd wat je wilde en ik was het niet.
Ik zal niet liegen, ik mis je nog steeds. Ik mis je elke keer als ik het Instagram-profiel zie dat we allebei volgden. Ik mis je als ik het liedje hoor dat speelde toen we elkaar kusten in de auto. Ik mis je zelfs als het lunchtijd is op het werk en ik herinner me hoe we vroeger samen hamburgers en patat aten.
Hoewel ik nog steeds om je geef, ben ik gaan beseffen dat ik beter verdien. Ik verdien liefde, iemand die me zijn hele zelf zal geven, niet slechts een klein percentage omdat de rest emotioneel niet beschikbaar is. Ik verdien iemand die zeker weet dat ik degene ben met wie hij wil zijn. Iemand die hetzelfde voor mij voelt als ik voor hem. Iemand die geen excuses heeft. Een man die oprecht mijn familie en vrienden wil leren kennen en vice versa. Een man die echt wil dat ik deel uitmaak van zijn wereld.
De dag dat je wegging, dacht ik aan mijn toekomst. Ik heb veel nagedacht over de volgende stap in mijn leven. Ik dacht aan alle dingen die ik wil en alle dingen die ik mis. En dus besefte ik dat wat ik mis eigenliefde is.
Voordat ik van iemand kan houden en door iemand anders geliefd kan worden, moet ik eerst van mezelf houden. Ik moet mijn prioriteit zijn en mijn soulmate! Ik moet accepteren wie ik ben, met al mijn fouten, littekens, talenten, eigenaardigheden en dromen. Ik moet leren mijn waarde in te zien, en dan kan ik bepalen wat ik wil en hoe ik wil dat anderen mij behandelen.
Ik zal niet liegen, ik mis je. Ik mis je elke dag en elke nacht, maar ik weet dat dit mijn tijd is, tijd om verder te gaan, tijd om van mezelf te houden. Ik verdien het om verder te gaan!