Stel je voor dat je een 100-meter sprint loopt tegen Usain Bolt. Hij is al bij de 90 meter, zijn spieren werken perfect, zijn techniek is onberispelijk. Jij bent ergens rond de 60 meter, hijgend, je veters los en je borst voelt beklemd. En wat doe je? In plaats van op je tanden te bijten en te versnellen, stop je, bel je de juryleden en eis je dat de finishlijn naar 150 meter wordt verplaatst, omdat je dan je ritme weer kunt vinden.
