Grudzień nie przynosi cudów, lecz jasność. Jasność tego, co odeszło, co pozostało i co potrzebuje nowej struktury. To miesiąc, w którym drobne zmiany stają się ważniejsze niż wielkie gesty. Człowiek znajduje się pomiędzy dwoma światami: wciąż w starym roku, ale już jedną nogą w nowym. To właśnie w tej przestrzeni pomiędzy rodzi się szczerość. Nie ma spektaklu – jest cisza, która ujawnia to, co przez cały rok było odsuwane na bok.