Laat me het uitleggen. Als je nog steeds gelooft dat een slim persoon iemand is die op school alleen maar goede cijfers haalt voor wiskunde en definities uit een leerboek uit zijn hoofd kent, dan heb ik slecht nieuws voor je. Die gedachte is allang achterhaald.
Slovenië heeft, eerlijk gezegd, een fetisj voor gemiddelden en "hard werken". Het schoolsysteem is een fabriek voor de productie van gehoorzame biologische rekenmachines. Maar, beste lezers, het oplossen van technische problemen en het opvolgen van instructies is een handelswaar geworden. Grondstof. Goedkope goederen. Dit vandaag de dag kunstmatige intelligentie (AI) maakt het sneller, goedkoper en zonder die typische Sloveense koffiepauze. Als je enige kwaliteit bestaat uit ijver en het netjes binnen de lijnen kleuren, dan zal het algoritme je genadeloos afstraffen.
Maar wie zijn de winnaars van dit nieuwe tijdperk?
Kijk eens naar de achterste rij. Daar stuurden leraren altijd de kinderen naartoe die "storend" waren. Ik heb het over die "probleemkinderen". De kinderen met ADHD, de rebelse kinderen, de kinderen die "speciaal" genoemd worden of die gewoon te afgeleid zijn om naar een saaie uitleg te luisteren. De kinderen die een beslissing moeten nemen.
Deze kinderen zijn het goud van onze samenleving. Ze zijn de X-Men van de nieuwe generatie. Waarom? Omdat hun hersenen niet lineair werken. Omdat ze niet alleen punt A en punt B zien, maar een heel alfabet aan mogelijkheden daartussen die de 'hardwerkende' leerlingen over het hoofd zien. Terwijl de excellente leerlingen het systeem uit hun hoofd leren, hacken deze 'rebellen' het systeem. Ze zoeken naar kortere wegen. Ze kijken verder. Ze hebben focus en passie.
De ironie van het lot is compleet: Deze kinderen zullen nooit uitblinken op gestandaardiseerde toetsen. Ze zouden zelfs kunnen zakken. Maar gestandaardiseerde toetsen zijn ontworpen voor gestandaardiseerde mensen – voor een wereld die niet meer bestaat. Deze toetsen meten hoe goed je bent als robot. En dat is niet meer genoeg.
Deze "ontheemde" individuen hebben echter iets wat de machine niet heeft: Een chaotisch hoofd dat tot innovatie leidt. Ze hebben intuïtie. Ze kunnen zelfs in onzin een patroon zien. Ze hebben hun eigen waanzin en obsessie.
De wereld van de toekomst heeft geen mensen nodig die de leraar nazeggen. Ze heeft mensen nodig die de leraar durven te zeggen: "Dat klopt niet, laten we iets anders proberen." Ze heeft mensen nodig die verder kunnen kijken. Voorbij de klassieke oplossingen. Om de hoek van de toekomst.
Daarom, beste ouders en vooral leerkrachten: De volgende keer dat je kind uit het raam kijkt in plaats van naar het schoolbord, corrigeer hem of haar dan niet. Misschien is hij of zij wel bezig met het bedenken van een baanbrekende oplossing.
Laat de ‘bijzondere’ bijzonder zijn. Geef ze de ruimte. Beperk hun groei niet. Zij – en alleen zij – vertegenwoordigen het ware menselijk potentieel in het tijdperk van AI.
Want in de wereld van kunstmatige intelligentie zijn dit precies de »systeemfouten"Ons enige echte voordeel. Al het andere is automatisering."
